xx Shannon, Kelvin en Kyran

Vandaag gingen we ondergoed kopen. Rompertjes, zoals altijd. Maar die bestaan niet in maat 92, want zodra je maat 92 hebt, ben je al groot. Dan val je niet meer onder de babykleding, maar onder de peuterkleding en dan moet je over op de onderbroekjes en de hempjes.

 

Daar stond ik dan te stralen, als moeder van een grote jongen! Op zoek naar een stoere onderbroek met een stoer hemd. Het is gelukt. We hebben spongebob slips, met donkerblauwe hempjes.

 

ZO gaaf!! FOto's volgen nog. Waaaaah, hij wordt groot, hij mag echt ondergoed aan!!

Het is raar, bijna eng, dat je gewoon tegen hem kan praten en dat hij al zover is dat hij je begrijpt. Als hij zit te spelen en je zegt: Kyran kom eens, even schoentjes aantrekken. Dan komtie naar je toegelopen, soen aan... En dan komtie bij je zitten en helptie mee.

 

Net zei ik: Ga de blokjes maar opruimen. Hij kijkt me aan en doet ze 1 voor 1 in de emmer (welliswaar maar 4 blokjes en daarna de emmer op de kop, maar het is gewoon bizar).

 

Net als met in bad gaan. Dan zit ik op de bank en zeg: Gaan we in badje? Dan begrijptie precies wat je bedoeld. Badje? Boven? en hij loopt naar de deur. Boven, zegtie dan, badje. De trap op, door naar de badkamer. Zo apart. Zo heerlijk! Je hebt gewoon contact met hem.

 

Af en toe is het wel een floeppert. Hij weet ook precies wanneer hij iets doet wat niet mag en in plaats van luisteren geeftie dan een grote mond met veel gebrabbel terug ;-)

 

Haha en als je vraagt: wat ruik ik daar? Dan volgt automatisch: Bahpoep. Zelfs als er niets aan de hand is.

 

 

 

Dat was ook niet een heeeel klein beetje lang geleden...

 

Hier gaat alles zn gangetje. Ik woon nog steeds bij mn moeder in met Kyr. Soms gaat dat wat zwaarder, soms wat makkelijker, maar het meest ideale zou zijn een plekje voor ons tweetjes. Kyr gaat met sprongen vooruit. Hij heeft de babbelbox ontdekt en zegt alles na wat je tegen hem zegt. De woordenschat is inmiddels uitgebreid met: Bol (krentenbol) Pamp (lamp) bye bye, appel, apie, auto, pinpin (pinquin), bellen, draaien (stuur, danzij Dora), bank, boek, tusse (kussen), ... bij (ik kan er niet bij) dora, buiten, badje (voor alles met water) bed, omi (oma) boven, beden (beneden) koekie, op, otijtje (rozijntjes), meisje, baby (voor de rest van de kindjes)au pijn, bahpoep (naar alles wat lijkt op poep,plas, luiers en luierdoekjes, put en dan natuurlijk alle dierengeluiden. Nu de diertjes nog.

 

Hij is zo heerlijk vrolijk, ontdekkend en knuffelig. Vaak komtie gewoonlekker bij me zitten en met zn tut tegen me aan hangen, wiebelend met zn voetjes.

 

We gaan minimaal 1x per week naar Monkeytown. Een speelplaats voor kinderen van 0-4 en 4+. In de hoop dat hij wat socialer wordt met andere kindjes, maar dat wil nog niet echt lukken. Hij is er eerder bang voor, rent weg, kijkt met grote ogen, of doet niets.. Blijfen oefenen, het moet eerst een beetje vertrouwd worden. Misschien is het een idee om hem 1 ochtendje per week naar de kinderopvang te brengen om wat sociale vaardigheden te ontwikkelen.

 

Gisteren zijn we lekker naar de kinderboerderij geweest, maar aangezien er hier en daar een plas lag, was dat geen succes. Het enige wat meneer riep was: badje en rende steeds heel hard terug naar de plassen modder. Geen oog voor geitjes, varkentjes. Wel heel even voor de konijnen, maar toch meer voor een verdwaalde appel.

 

*meneer komt weer ff knuffelen met zn tutje, ah, voor 3 seconden gevolgd door een 'Ajuus'.

 

Kinderboerderij dus geen succes met dit weer, maar boekjes lezen en rozijntjes eten scoren ook hoog. Vandaag laatste dagje voor hij weer terug moet naar papa :(

 

Een week met Kyr duurt kort, maar die week erop dubbel zolang.

 

Nog even genieten van vandaag en vanvond.

 

Tot gauw!

 

 

Kel en ik zijn sinds een maandje uit elkaar. Was een moeilijke beslissing, maar het is beter zo. Voor ons. Voor Kyran niet, voor Kyran zou het beter zijn om zn papa en mama bij elkaar te hebben, maar dan wel op een gelukkige basis. We hebben een mooie tijd gehad samen, en Kyran is het allermooiste wat iemand me ooit heeft kunnen geven en daar ben ik hem dankbaar voor. Het is wel allemaal wennen, een hoop gemis, veel herinneringen en moeilijke momenten. Even doorbijten, we weten allebei dat het beter is zo.

 

Kyran doet het ondanks de veranderingen heel goed. Hij slaapt goed, is de hele dag vrolijk, eet goed. Het is 1 dagje minder geweest. Ik woon nu tijdelijk bij mn moeder en 2 broertjes in, en om de week is Kyran bij mij. Zo ook die week. Dat betekende ook een kamertje waar hij normaal snachts niet in slaapt. Zefs na een hoop gehuil en gegil werd hij niet moe. Uiteindelijk heeft hij die nacht bij papa geslapen. Pfff.. mn hart brak. Mijn kleine mannetje die echt niet bij me wil slapen. Gelukkig was het eenmalig en slaapt hij sindsdien als een trein! Soms doen we samen in bed knuffelen en soms is hij zo moe dat hij "Ajuus" zegt en me de kamer uit zwaait.

 

Hij heeft weer wat nieuwe woordjes: Dank, Bier, Opa ah en mama is helemaal terug!! Jeej!

Het is moeilijk om hem om de week te missen. Normaal was hij er iedere dag, nu niet meer. Deze week is papa-week, maar dinsdag en vrijdagmiddag blijven toch mama-momentjes!

Vanmorgen zijn we lekker op de fiets naar de markt geweest, fruit, broodjes en vlees gehaald. Eerste keer samen op de fiets! Hij vond het super! Overal naar wijzen: 'die, die, die?' Zelf het stuur vast willen houden, zwaaien naar kleine kindjes en 'hai' zeggen.

 

Nog maar even wat foto's van mn spetter?

 

Zooo, is dat even bijna 100 jaar geleden? Kyran woont inmiddels op kamers en heeft zn eerste zware shag gerookt, hij is nu bezig voor zn rijbewijs!

 

Nee, zonder gekheid, de tijd vliegt, maar zo snel gaat het gelukkig nog net niet.

Ons menneke wordt groot. Hij hobbelt heel zelfstandig het huis en de tuin door. Brabbelt er op los in zn eigen taal en kan op zijn manier (die! die!) al een beetje dingetjes duidelijk maken.

 

Wel weer een fase ik-wil-alleen-rozijntjes en vooral niets gezonds eten. Godzijdank is die weer voorbij, en de luiers zijn weer net zo smeuig als voorheen.

 

Woordenschat is nog niet heel erg uitgebreidt. Mama is er bij gekomen, opa half half, ajuus, die en tja, van de rest kunnen we nog niets maken wat ook in de van Dale terug te vinden is.

 

1 jaar en 3 maanden. Pfieuw, Grote kerel! 5 tandjes, 84 cm en een kilootje of 11?

Voorlopig gelukkig even geen CB meer, de laatste keer met de prikjes was niet zo leuk. Tranen met tuiten.

 

Oh ja, en een nieuw truukje is zelf op de bank en stoel klimmen!

Nou tot volgend jaar weer en alle weblogmeiden dikke kus aan de kleintjes!

 

... omdat een kaascroissant lang niet zo lekker is als bananenschil?

 

... dat hij nieuwe schoenen heeft gekregen van Oma Ali en Opa Bert?

 

... en dat hij ze bijna dag en nacht aan heeft?

 

... dat hij al veel woorden zegt, maar al maanden geen mama meer?

 

... hij soms wel mmmmmmmmmmmmmmmpapa zegt?

 

... dat ik net weer vreselijk heb zitten janken om het nummer 'Slaap Maar'?

 

... dat ik sinds mn zwangerschap net een emospons ben?

 

... dat mijn zusje zwanger is van de tweede!!?

 

... dat de paasdagen een succes waren met dierentuinbezoek en zussenbezoek?

 

... dat Kyran nu lekker met zn Tol (jawel) aan het spelen is?

 

... dat ik me heel lichtelijk schaam omdat ik weer te lang niet heb geschreven?

 

... dat ik zo gauw ff een paar foto's ga plaatsen?

 

xxx Mama en Kyran

 

Vorige week donderdag begon Kyran met koorts, hangerig zijn, maar vrijdag leek het weer aardig te zijn verdwenen... Nog een beetje verhoging en het was duidelijk. Glazige oogjes, snotneusje... ach, mijn mannetje was hartstikke verkouden :(

 

Zaterdag was hij nog hangeriger en kon niet slapen, daar was ook de verhoging weer en de eerste slapeloze nacht. Om de 1,5 uur werd hij wakker, huilend, maar deed zn oogjes niet open, wilde geen flesje, dus werd verschoond en weer teruggelegd.. Ging steeds weer lief slapen, voor de komende 1,5 uur.

 

Zondag kon hij zich aardig vermaken. Wel een snotneusje, en weer 38.9 graden koorts.. 's avonds heeft hij nog best goed geslapen. Maandag naar Oma Ali en Opa Bert, begon de dag weer hangerig, kreeg een zetpil en zoutoplossing voor in zn neusje. Lekkere grote fruithap gegeten en rond een uur of 6 toen ik uit mn werk kwam, was hij weer helemaal het heertje. Tot 7 uur, want toen sloeg de slaap weer toe. Om de anderhalf uur werd hij weer wakker. Gehoest, gekuch, verslik... gesnotter. Heb hem om 10 uur even bij me gehouden en hij viel op mn borst in slaap. Een half uurtje laten liggen, maar heb hem toen weer geprobeerd terug te leggen. Drama, hij wilde niet meer slapen.. Tot kwart voor 12 heeft hij liggen snikken, snotteren bij ons in bed. Met zn ogen dicht, af en toe heel even open.. geen fles willen, niet in zn eigen bedje...  Drama. 1 uur kwam hij weer, om half 3 weer en die ronde was nog rampzaliger dan de vorige. Hij wilde niet eens meer rustig op je borst blijven liggen, alsof hij zich vreselijk waardeloos voelde... Helemaal bezweet.. Heb hem toen toch bij me gehouden een half uurtje, kreeg pijn in mn nek, pijn in mn arm en.... pijn in mn keel.... Nou dan breekt zo'n nacht je wel...

 

Vanmorgen om 6 uur kwam hij weer, flesje en weer slapen (na 10 minuten gehuil/geklaag) 8 uur volgende ronde, en toen was het klaar. Hij was uitgeslapen. Ik daarintegen had vreselijke pijn in mn hoofd, in mn bijholtes en mn keel.... We hebben de tv aangezet en zijn nu weer beneden. Het lijkt wel of hij zich weer wat beter voelt.. is weer vrolijker, net zn neusspray gehad en staat te dansen in zn box... Af en toe een pijnlijke kuch.. maar hij lijkt zich niet slecht te voelen...

 

Ik hang op de bank... Ik had als regel: Als mama zijnde kan je niet ziek worden... Nou, ik kan het ook niemand aanraden...

 

Hopen dat papa gauw weer thuis is. Opzoek naar de Ibuprofen..